Monitoring w IPR – pietruszka

6.2. Metody monitorowania szkodników w uprawie pietruszki korzeniowej i naciowej Monitorowanie obecności szkodników na plantacji jest bardzo ważnym elementem integrowanej produkcji roślin. Służy ono temu, żeby odpowiednio wcześnie wykryć zagrożenie, ocenić je w oparciu o wiedzę i własne doświadczenie oraz podjąć decyzję o sposobie ograniczania populacji fitofagów. Podstawą w prowadzonym monitoringu są bezpośrednie obserwacje roślin pod kątem obecności szkodników (ich jaj, larw, poczwarek lub osobników dorosłych) bądź uszkodzeń przez nie powodowanych. Jedną z powszechnie stosowanych metod monitorowania szkodników jest metoda wizualna, która polega na lustracjach roślin na plantacji, podczas których możliwe jest rozpoznanie szkodników na podstawie ich wyglądu lub spowodowanych przez nie uszkodzeń. Metoda ta jest także pomocna w określaniu obecności m.in. mszyc oraz fauny pożytecznej. Do prawidłowej identyfikacji organizmów bezpośrednio na plantacji bardzo przydatne są różnego rodzaju lupy (o powiększeniu minimum 3-5, a najlepiej 10-20-krotnym) Do sygnalizacji pojawu połyśnicy marchwianki na plantacjach pietruszki służą żółte tablice. Ich wadą jest równoczesne odławianie innych, licznych owadów (w tym pożytecznych), oraz konieczność identyfikacji odłowionych gatunków. Łatwiejsze w stosowaniu oraz skuteczniejsze w odławianiu szkodników są pułapki zawierające różne chemiczne substancje wabiące, jak atraktanty, stymulanty czy feromony (wykorzystana jest zdolność owada do reagowania na zapach). Najprostszymi pułapkami zapachowymi są pułapki pokarmowe. Zakopane w ziemi na głębokość 10-15 cm, w odległości co 2 m kawałki ziemniaka lub marchwi skutecznie wabią drutowce, pędraki i rolnice. Do precyzyjnego ustalenia terminów zagrożenia plantacji przez rolnice wykorzystywane są pułapki feromonowe. Obecnie dostępne są pułapki feromonowe do odłowu rolnic – (zbożówki, panewki, czopówki, gwoździówki) i błyszczki jarzynówki. W ustalonych terminach – najczęściej dwa razy w tygodniu, kontroluje się pułapki i liczy odłowione owady. Wykorzystanie feromonów do sygnalizacji umożliwia wykonywanie zabiegów, które są ekonomicznie uzasadnione. W celu określenia liczebności szkodników żyjących w glebie zalecane jest pobranie próbek gleby odpowiedniej wielkości. Metoda ta powinna być powszechnie stosowana w rejonach uprawy pietruszki zagrożonych przez pędraki i drutowce. W celu monitorowania nicieni w glebie pobiera się próby gleby, a z plantacji także korzenie roślin i wysyła do specjalistycznego laboratorium akredytowanego, które określi obecność i liczebność nicieni pasożytniczych w stosunku do roślin, m.in. guzaka północnego i szpilecznika baldasznika. Tabela 3. Progi zagrożenia dla najważniejszych szkodników występujących na pietruszce korzeniowej i naciowej* Termin lustracji Szkodliwe Gatunek szkodnika Próg zagrożenia i zwalczania stadium 30 osobników w 100 cm3 przed założeniem larwy i osobniki Szpilecznik baldasznik* gleby plantacji dorosłe odłowienie 1 muchówki dziennie przez kolejne 3 dni maj, Połyśnica marchwianka na 3 do 4 żółtych tablic larwy lipiec-sierpień lepowych na plantacji przez kolejne 3 dni pierwsze kolonie mszyc na Mszyca wierzbowo- larwy i osobniki liścieniach i pierwszych okres wschodów marchwiowa dorosłe liściach przed założeniem 4 gąsienice na 1 m2 uprawy uprawy (jesień) Rolnice gąsienice 1 gąsienica na 1m bieżący okres wegetacji rzędu pietruszki Larwy chrząszczy z rodziny 5 drutowców na 1 m2 przed założeniem larwy sprężykowatych - drutowce uprawy uprawy (jesień) przed założeniem Larwy chrząszczy z rodziny 5 pędraków na 1 m2 uprawy uprawy (jesień) poświętnikowatych - larwy 1 pędrak na 1 m bieżący okres wegetacji pędraki rzędu pietruszki *Progi zagrożenia: dla szpilecznika baldasznika podano wg Brzeskiego M.W 1993, a dla szkodliwych owadów – wg. Szwejdy J. 2015 r.