Monitoring w IPR – groch siewny

5.3. Sposoby i terminy prowadzenia lustracji Do prowadzenia skutecznej ochrony przed chorobami niezbędne są informacje o ich występowaniu, stopniu porażenia roślin przez sprawców chorób, a także ocena powodowanych przez nie potencjalnych zagrożeń. Informacje takie dostarcza prawidłowo wykonany monitoring, prowadzony w gospodarstwie, na określonym obszarze czy na terenie całego kraju. Monitoring to regularne lustracje występowania organizmów szkodliwych (patogenów, szkodników czy chwastów) na plantacjach oraz zachodzących w nich zmianach w określonym czasie. Monitoring wymaga określenia organizmu szkodliwego, który będzie poddany obserwacji, wyboru metody i częstotliwości obserwacji. Pojawienie się agrofagów w nasileniu zagrażającym roślinom uprawnym wiąże się z podejmowaniem decyzji o wykonaniu zabiegu środkiem ochrony roślin. Do podejmowania decyzji o konieczności wykonania zabiegu środkiem ochrony roślin wykorzystywane są w niektórych krajach komputerowe systemy wspomagania decyzji opracowane dla różnych gatunków roślin.. Zapobieganie i zwalczanie agrofagów w uprawach grochu siewnego należy prowadzić w oparciu o sygnalizację pojawu patogenów oraz np. Program Ochrony Roślin Warzywnych, opracowywany corocznie przez zespół pracowników Instytutu Ogrodnictwa – PIB, drukowany w formie książki, dostępny na stronie: https://www.inhort.pl/serwis-ochrony-roslin/ochrona-roslin-rosliny-warzywne/rosliny- warzywne-programy-ochrony/. Ułatwieniem w podejmowaniu decyzji są też komunikaty na temat aktualnych zagrożeń ze strony agrofagów. Podczas prowadzenia monitoringu patogenów można korzystać z „Poradnika sygnalizatora grochu siewnego”, który dostępny jest na stronie internetowej Instytutu Ogrodnictwa-PIB w Skierniewicach https://www.inhort.pl/sygnalizacja-agrofagow-poradniki-rosliny-warzywne/. 5.3.1. Sposoby zapobiegania chorobom Zapobieganie występowaniu i rozprzestrzenianiu się organizmów szkodliwych w uprawach grochu, wiąże się ze stosowaniem środków higieny fitosanitarnej, do których zaliczamy następujące elementy uprawy:  Staranny zbiór rośliny przedplonowej, który zapobiega pozostawieniu na polu nasion roślin uprawnych i chwastów oraz ich organów wegetatywnych (np. korzenie, bulwy). Osypane nasiona chwastów są źródłem zwiększonego zachwaszczenia, natomiast nasiona niektórych roślin uprawnych mogą stanowić problem w uprawach następczych, np. samosiewy rzepaku.  Dokładne przykrycie na polu resztek pożniwnych, przyspieszające proces ich rozkładu przez mikroorganizmy glebowe. Resztki te są miejscem zimowania niektórych patogenów i szkodników.  Zapobieganie przedostawaniu się nasion chwastów na plantacje grochu siewnego z terenów sąsiednich i niedopuszczanie do wydania nasion przez chwasty na miedzach, skarpach czy poboczach. Jest to szczególnie ważne w przypadku gatunków, których nasiona mogą być łatwo przenoszone przez wiatr lub zwierzęta. Kwitnące chwasty mogą zwabiać szkodniki zasiedlające uprawę grochu siewnego, natomiast nasiona chwastów są źródłem zwiększonego zachwaszczenie pola w latach następnych.  Systematyczne obserwacje plantacji grochu siewnego i rozpoznawanie występujących organizmów szkodliwych oraz określanie nasilenia i obszaru ich występowania.