Rozdział 7.2.2 – Metody monitorowania sprawców chorób w uprawie grykiPokaż treść
7.2.2. Metody monitorowania sprawców chorób w uprawie gryki
W integrowanej metodzie ochrony ważna jest zarówno znajomość pierwotnych źródeł
infekcji, czyli miejsc, w których bytuje patogen, jak i szczegółowe warunki pogodowe, które
sprzyjają rozwojowi sprawców chorób (tab. 6). Im bardziej dogodne warunki do rozwoju i
rozprzestrzeniania się patogena, tym intensywność wystąpienia chorób jest większa i związane
z tym straty plonu, które powodują.
Tabela 6. Najważniejsze źródła infekcji chorób oraz sprzyjające warunki dla rozwoju ich
sprawców
Sprzyjające warunki dla rozwoju
Choroba
Źródła infekcji temperatura [°C] wilgotność gleby
i powietrza
Mączniak chwasty 15–28
obniżona
prawdziwy gryki
Mączniak rzekomy resztki pożniwne, nasiona
10–20
gryki wysoka
Plamistości liści i resztki pożniwne, chwasty, nasiona,
umiarkowanie ciepła wysoka
łodyg gleba
resztki pożniwne, chwasty, nasiona, 10–18
Szara pleśń gryki wysoka
gleba optymalnie 15
sklerocja (przetrwalniki) w glebie
Zgnilizna 5–25
oraz w materiale siewnym; resztki wysoka
twardzikowa optymalnie 16–22
porażonych roślin
Zgnilizna korzeni i gleba, materiał siewny
niska/umiarkowana wysoka
podstawy pędu gryki
gleba, materiał siewny wysoka wilgotność
Zgorzel siewek niska/umiarkowana
zwłaszcza gleby
W pierwszej kolejności należy wiedzieć, jakie choroby w danej fazie można
zaobserwować, a następnie znać objawy powodowane przez ich sprawców (tab. 7). Ważne jest
prawidłowe i możliwie wczesne zidentyfikowanie problemu związanego z pojawieniem się na
plantacji sprawców chorób. Właściwa diagnoza choroby to niezbędny krok w integrowanej
ochronie i produkcji roślin. Obowiązkowe jest systematyczne monitorowanie od momentu
wschodów do początku dojrzewania, minimum 1 x w tygodniu, występowania chorób.
Tabela 7. Cechy diagnostyczne najważniejszych chorób gryki
Choroba Cechy diagnostyczne
Mączniak Na liściach i łodygach występuje biały nalot grzybni, stopniowo obejmujący coraz
prawdziwy gryki większą powierzchnię.
Na liściach zielonkawożółte, prześwitujące plamy, często obejmujące połowę blaszki
Mączniak
liściowej, na spodniej stronie liścia występuje szary, rozproszony nalot struktur patogena.
rzekomy gryki
Silnie porażone liście opadają, a roślina zostaje zahamowana we wzroście. Niekiedy
porażeniu ulegają również kwiaty, które pokrywają się nalotem, brązowieją i usychają.
Plamistości liści i Na liściach i łodygach plamy chlorotyczne, brązowe, okrągłe lub podłużne, pojedyncze
łodyg lub liczne często mogą być otoczone obwódką i pokryte nalotem struktur grzybów.
Szara pleśń gryki Nieregularne, brunatne, zagniwające plamy na liściach i łodygach pokryte szarym
nalotem grzybni oraz trzonków i zarodników konidialnych. Choroba powoduje
przedwczesne dojrzewanie. Porażone części rośliny zamierają.
Na łodygach brązowe plamy, wewnątrz, czasami na powierzchni łodyg występuje biała
Zgnilizna
watowata grzybnia i czarne przetrwalniki grzyba – sklerocja. Roślina przedwcześnie
twardzikowa
zasycha i zamiera.
Zgnilizna korzeni Brunatne plamy na korzeniach i podstawie pędu z czasem obejmujące cały ich obwód,
i podstawy pędu niekiedy na powierzchni łodygi występują białoszare struktury patogena. Silne porażenie
gryki może powodować więdnięcie i zamieranie roślin.
Brunatne plamy na korzeniach i szyjkach korzeniowych z czasem obejmujące cały ich
Zgorzel siewek obwód, powstają charakterystyczne przewężenia. Silne porażenie może powodować
więdnięcie i zamieranie siewek.
Rozdział 7.3.2 – Metody monitorowania szkodników w uprawie grykiPokaż treść
7.3.2. Metody monitorowania szkodników w uprawie gryki
Monitorowanie obecności szkodników na plantacji to bardzo istotny element
integrowanej ochrony roślin (tab. 9). Systematyczna, ciągła obserwacja ułatwia ocenę aktualnej
sytuacji na polu, a w razie konieczności pozwala na szybką reakcję. Wymagane jest aby
systematycznie monitorować od momentu wschodów do początku dojrzewania minimum 1 x
w tygodniu występowanie szkodników (szkodniki glebowe, mszyce, zmieniki i inne) z
zastosowaniem właściwych metod. Na podstawie monitoringu podejmuje się decyzje co do
zasadności, terminu i sposobu ograniczania populacji agrofagów. Monitoring jest podstawą
progów ekonomicznej szkodliwości, czyli kluczowego elementu ochrony chemicznej, ale na
chwilę obecną nie są one dla uprawy gryki opracowane.
Rys. 1. Terminy występowania szkodników w trakcie wegetacji gryki.
MSZYCE, SKOCZKI
ZMIENIKI
WCIORNASTKI
ŚMIETKA KIEŁKÓWKA
NICIENIE
SZKODNIKI GLEBOWE
GRYZONIE
PTAKI
Dojrzewanie
Kiełkowanie Rozwój liści Rozwój pędów Rozwój kwiatostanu Kwitnienie Rozwój orzeszków
orzeszków
00–09 10–19 20–39 50–59 60–69 71–77
80–89
Tabela 9. Zasady i terminy obserwacji szkodników gryki.
Szkodnik Zasada obserwacji Termin obserwacji
obecność imago i stadiów larwalnych na wzrost pędu i kwitnienie
Zmieniki
wszystkich organach wegetatywnych BBCH 30–69
obecność kolonii na wszystkich organach wzrost pędu i kwitnienie
Mszyce
wegetatywnych, żółte naczynia BBCH 30–69
obecność imago i stadiów larwalnych na wzrost pędu i kwitnienie
Skoczki
wszystkich organach wegetatywnych BBCH 30–69
rozwój kwiatostanu i
lustracja pod kątem obecności jaj lub stadiów
Wciornastki kwitnienie
larwalnych
BBCH 51–69
lustracja pod kątem uszkodzeń korzeni,
kiełkowanie i rozwój
zarodków, liścieni (łysiny w zasiewach),
Szkodniki glebowe liści
przesiewanie gleby – dołki 25x25 cm, głębokość
BBCH 00–13
30 cm