Monitoring w IPR – brokuł

7.5. Metody prowadzenia monitoringu szkodników w uprawie brokułu Lustracje roślin na plantacji. Podstawową metodą pozwalającą na stwierdzenie obecności szkodników na uprawie brokułu jest systematyczne wykonywanie lustracji roślin, minimum jeden lub dwa razy w tygodniu, od początku wegetacji roślin. Obserwacje wykonuje się w kilku miejscach, w zależności od powierzchni uprawy, najczęściej na obrzeżach pola, od strony nieużytków, zadrzewień, upraw wieloletnich, ponieważ w tych miejscach szkodniki pojawiają się najwcześniej. Okresowe odławianie owadów. Metodą ułatwiającą prowadzenie obserwacji nad lotem owadów jest okresowe odławianie za pomocą różnego rodzaju pułapek chwytnych.  pułapki feromonowe. W pułapkach tych wykorzystywane są atraktanty płciowe (sztuczny feromon) samicy, które wabią osobniki płci przeciwnej - samce. W uprawie brokułu przy pomocy pułapek feromonowych określany jest termin rozpoczęcia i przebieg lotu motyli z rodziny sówkowatych. Znajomość terminu pojawienia się szkodnika i jego liczebności pozwala na ustalenie stopnia zagrożenia uprawy brokułu oraz określenie optymalnych terminów zwalczania.  pułapki zapachowe. Wykorzystuje się tutaj zdolność owada do reagowania na zapach wydzielany przez roślinę żywicielską. Na tej zasadzie stosuje się żółte pułapki chwytne wyposażone w wabik do wykrywania i monitorowania przebiegu lotu śmietki kapuścianej.  barwne tablice lepowe. Owady odszukują roślinę żywicielską po jej barwie, co zostało wykorzystane w barwnych tablicach lepowych. Większość owadów reaguje na kolor żółty, m.in. śmietka cebulanka, ale także wciornastek tytoniowiec. Wciornastki, poza kolorem żółtym, preferują barwę niebieską, stąd stosuje się w praktyce do wykrywania i sygnalizacji lotu wciornastka tytoniowca poza żółtymi, także niebieskie tablice lepowe.