Płodozmian w IPR – pszenżyto

3.3. Przedplon Pszenżyto ozime ma dość duże wymagania przedplonowe, wynikające ze znacznej podatności na choroby podstawy źdźbła i systemu korzeniowego. Ponadto konieczność wysiewu w terminie do końca września, ewentualnie w pierwszej dekadzie października stwarza istotne wymagania co do stanowiska i przydatności różnych roślin jako przedplonu. Poszczególne rośliny uprawne można, pod względem ich wartości przedplonowej dla pszenżyta zaszeregować do następujących grup:  przedplony dobre: bobowate, rzepak, ziemniak wczesny i średni;  przedplony średnie: owies, kukurydza na kiszonkę, bobowate drobnonasienne z trawami;  przedplony złe: pszenica, pszenżyto, jęczmień, żyto. Najgorszymi przedplonami dla pszenżyta ozimego są rośliny zbożowe z wyjątkiem owsa. Roślin zbożowych z wyjątkiem owsa nie można w systemie IP używać w przedplonie. Wartość przedplonowa roślin bobowatych polega na wzbogaceniu gleby w azot dzięki współżyciu z bakteriami posiadającymi zdolność do wiązania azotu atmosferycznego oraz na pozostawianiu dużej masy resztek pożniwnych. Bobowate drobnonasienne i ich mieszanki z trawami, tj. koniczyną i lucerną są dobrymi przedplonami tylko gdy nie są silnie zachwaszczone i dały wysoki plon. Rośliny te zużywają dużo wody, dlatego w latach o małej ilości opadów w okresie lata ich wartość jako przedplonu dla pszenżyta maleje (Jaśkiewicz 2020). Najlepszymi dla pszenżyta jarego przedplonami są rośliny okopowe: burak, ziemniak oraz rośliny oleiste i bobowate grubonasienne. Najgorszymi przedplonami dla pszenżyta jarego są rośliny zbożowe z wyjątkiem owsa. Roślin zbożowych z wyjątkiem owsa nie można w systemie IP używać w przedplonie. Średnią wartość przedplonową dla tej formy ma kukurydza.