Sprawdź dokładnie, czego wymaga lista obligatoryjna i jak płodozmian został opisany w metodyce.
Stan opracowania: 21.08.2026Źródło: zatwierdzona metodyka IPR
β
Dział w fazie testów
To opracowanie ma ułatwiać pracę z metodykami IPR, ale nie zastępuje dokumentu źródłowego. Przed podjęciem decyzji zweryfikuj informację z aktualną metodyką zatwierdzoną przez PIORiN. Metodyki można pobrać na stronie PIORiN →
Stosowanie co najmniej 4 letniej przerwy w uprawie soi na tym samym stanowisku.
Najważniejsze konkrety z metodyki
Dlatego soję można uprawiać w trzecim roku po oborniku i nie częściej niż co cztery lata na tym samym polu.
Soję można uprawiać po kukurydzy, należy jednak pamiętać, aby herbicydy wykorzystane do jej odchwaszczania zostały rozłożone.
1
Co jest wymagane obligatoryjnie?
Brzmienie punktu lub punktów z listy obligatoryjnych czynności i zabiegów.
1
Wymaganie obligatoryjne
Stosowanie co najmniej 4 letniej przerwy w uprawie soi na tym samym stanowisku (patrz rozdz. 3.3).
Pamiętaj o notatniku IPR. Zapisy dotyczące płodozmianu trzeba uzupełnić w odpowiedniej tabeli notatnika za taki okres lat wstecz, jaki wynika z metodyki dla danej uprawy. W praktyce dotyczy to upraw jednorocznych; wyjątkiem jest truskawka, dla której również należy uzupełnić tę część notatnika.
Wyjaśnienie PIORiN: Inspekcja wskazuje, że płodozmian nie zaczyna się dopiero z chwilą wejścia do IPR. Producent powinien móc udokumentować wymagany okres wstecz. PIORiN wyjaśnia też, że np. 3-letnia przerwa oznacza trzy pełne lata kalendarzowe bez danej uprawy, a kolejny zasiew na tym samym stanowisku przypada w piątym roku. Zobacz Q&A PIORiN →
2
Co dokładnie mówi metodyka?
Fragmenty źródłowe powiązane z tym wymaganiem. Kliknij, aby rozwinąć pełne brzmienie.
Rozdział 3.3 – PrzedplonPokaż treść
3.3 Przedplon
Soja najczęściej uprawiana jest po roślinach zbożowych, które pozostawiają pola od
chwastów. Ma to duże znaczenie, gdyż soja w początkowym okresie wschodu i rozwoju jest
mało konkurencyjna w stosunku do chwastów. Ponadto zboża pozostawiają stanowisko z
mniejszą zawartością azotu. Zbyt duża zawartość tego składnika w glebie powoduje słabsze
zawiązywanie bakterii brodawkowych, a także może powodować wyleganie roślin. Dlatego
soję można uprawiać w trzecim roku po oborniku i nie częściej niż co cztery lata na tym samym
polu. Na glebach słabszych z powodzeniem może być uprawiana po okopowych w drugim roku
po nawożeniu obornikiem (tylko przy optymalnym terminie siewu soi). Soję można uprawiać
po kukurydzy, należy jednak pamiętać, aby herbicydy wykorzystane do jej odchwaszczania
zostały rozłożone.
Jako przedplon, soja świetnie sprawdza się przed pszenicą ozimą. Ponieważ w Polsce
powszechnie w płodozmianie występują po sobie rośliny zbożowe, soja stanowi doskonały
przerywacz dla tego niekorzystnego zjawiska, pozostawiając glebę naturalnie zdrenowaną i
rozluźnioną. Jej uprawa istotnie zmniejsza zachwaszczenie zbóż i ich porażenie przez grzyby
chorobotwórcze. Ponadto soja pozostawia stanowisko wzbogacone w azot, którego ilość
plasuje się w przedziale 40–80 kg/ha rocznie.