Płodozmian w IPR – soczewica

3.2. Stanowisko w zmianowaniu Zasady doboru stanowiska dla soczewicy są podobne jak dla innych gatunków roślin bobowatych. Najlepszymi przedplonami dla tego gatunku są zboża uprawiane 2-3 lata po okopowych i po nawożeniu obornikiem. Przerwa w uprawie soczewicy na tym samym polu powinna wynosić nie mniej niż 3 lata. Należy unikać stanowiska bezpośrednio po okopowych, gdyż w tych warunkach wytwarza ona nadmierną masę wegetatywną i często silnie wylega, co nie sprzyja wytworzeniu nasion oraz naraża plantację na silniejsze porażenie przez patogeny i szkodniki. Ze względu na możliwość obniżenia aktywności brodawek korzeniowych nie należy uprawiać soczewicy po sobie i po innych gatunkach roślin bobowatych, Nie jest zalecana również uprawa soczewicy po innych roślinach bobowatych wieloletnich, które mogą pozostawić nadmiar azotu w glebie. Stanowisko pod uprawę soczewicy powinno być też starannie odchwaszczone, gdyż roślina jest wrażliwa na zachwaszczenie. Uprawa tego gatunku sprzyja aktywności życia biologicznego gleby. Stosunkowo silny system korzeniowy przyczynia się do rozluźnienia warstwy podornej i tym samym ułatwia głębsze ukorzenianie się roślin następczych oraz wzbogaca glebę w azot w ilości od 40 do 50 kg·ha-1. Ponadto soczewica poprawia stan fitosanitarny gleby, dzięki czemu zmniejsza się porażenie roślin następczych (zbóż) chorobami przenoszonymi za pośrednictwem gleby. Przed założeniem plantacji korzystne jest wysianie poplonu. Dostarcza on dużej ilości substancji organicznej, ogranicza zachwaszczenie pól oraz przeciwdziała wymywaniu azotu do wód gruntowych.