Płodozmian w IPR – ogórek polowy

2. Wybór stanowiska, przedplony i zmianowanie Ogórek ma rozległy, ale płytki system korzeniowy. Większość korzeni włośnikowych skupiona jest w górnej warstwie gleby. Po nim zatem powinny być uprawiane gatunki o głębokim systemie korzeniowym sięgającym głębszych warstw gleby, co przyczynia się do racjonalnego wykorzystania zgromadzonych tam składników pokarmowych. Z uwagi na dużą wrażliwość na niską temperaturę, planując uprawę ogórka trzeba odpowiednio wybrać stanowisko, które powinno być osłonięte od wiatru, a jednocześnie dobrze nasłonecznione. Ogórek korzystnie reaguje na właściwe zmianowanie. Odpowiednie jest stanowisko po większości roślin rolniczych: po zbożach z uzupełniającym nawożeniem organicznym (obornik, kompost) oraz po np. jedno- lub półtorarocznej uprawie mieszanek traw z roślinami bobowatymi (koniczyny, lucerna). Uprawa ogórka po roślinach bobowatych pozwala na ograniczenie dawek azotu dostarczanych w innych nawozach. Przy układaniu płodozmianu należy mieć na uwadze wysokie wymagania nawozowe ogórka w stosunku do azotu. Powinien zatem być umieszczany w płodozmianie zaraz po roślinach bobowatych uprawianych jako plon główny lub jako poplon. Nie powinny to być jednak bobowate wieloletnie ze względu na ryzyko występowania szkodników wielożernych (rolnic, pędraków, larw komarnic i leni). Nie jest wskazana uprawa ogórka po gatunkach o podobnie wysokim zapotrzebowaniu na azot takich jak późne warzywa kapustne (kapusty, kalafior, jarmuż czy brukselka), późna marchew, seler. Wczesne warzywa kapustne, po których możliwa jest uprawa poplonu, stwarzają dobre stanowisko dla ogórka. Za nieodpowiednie stanowisko dla ogórka uważa się pola po buraku cukrowym, cebuli, cykorię, fasoli, kalarepie, marchwi, sałacie, selerze, szpinaku, ziemniaku oraz kukurydzy - jeśli istnieje ryzyko uszkodzenia ogórka przez herbicydy stosowane w uprawach poprzedzających. Ze względu na zagrożenie przez te same odglebowe choroby naczyniowe zdecydowanie niekorzystne jest stanowisko po warzywach psiankowatych i innych dyniowatych. Zgodnie z obowiązującą listą obligatoryjnych czynności i zabiegów w systemie integrowanej produkcji ogórka w uprawie polowej, nie należy ogórka uprawiać po roślinach dyniowatych i psiankowatych częściej, niż co 4 lata. Po ogórku mogą być uprawiane rośliny rolnicze, ale nie zaleca się ziemniaków. Z roślin warzywnych może to być bób, jarmuż, kalarepa, por, rzodkiewka. Uprawa innych gatunków jak późna kapusta głowiasta, kalafior jesienny, kapusta brukselska, seler, nie jest zalecana ze względu na ich duże wymagania pokarmowe. Decydując się na wprowadzenie tych roślin do płodozmianu po ogórkach, należy im zapewnić bogate nawożenie organiczne, w postaci kompostu lub obornika, uzupełnione nawożeniem mineralnym. Na poplonowe mieszanki bobowatych może, bowiem nie być dostatecznie dużo czasu.