Płodozmian w IPR – fasola

2.3. Stanowisko i zmianowanie Z uwagi na fakt, iż fasola zwyczajna jest gatunkiem ciepłolubnym i wymaga gleb szybko nagrzewających się, gleby ciężkie, zlewne, podmokłe oraz szybko przesuszające się gleby piaszczyste nie nadają się do uprawy tego gatunku. Należy również unikać stanowisk zacienionych oraz zlokalizowanych w zagłębieniach terenu, gdzie kumuluje się zimne powietrze. Poza tym, fasola ma stosunkowo niewielkie wymagania glebowe, jednak wysokie plony uzyskuje się na próchnicznych żyznych glebach o prawidłowych stosunkach powietrzno-wodnych. Aby uniknąć problemów fitosanitarnych, fasoli nie należy uprawiać po sobie i po innych roślinach z rodziny bobowatych na tym samym stanowisku częściej niż co 4 lata. Krótka wegetacja tego gatunku sprawia, iż może on być uprawiany w każdym rejonie naszego kraju. Fasola szparagowa powinna być uprawiana w pierwszym roku po oborniku. Ze względu na krótszy okres wegetacji, wymaga nieco lepszego stanowiska od fasoli uprawianej na nasiona. Dobrym przedplonem dla fasoli jest ogórek, ziemniak, pomidor oraz kapusta. Za nieodpowiednie rośliny przedplonowe uważa się natomiast marchew oraz pietruszkę.