Materiał siewny i odmiany w IPR – por

3.4. Dobór odmian Uprawiane odmiany pora można podzielić na dwie zasadnicze grupy, a mianowicie pory letnie i pory zimowe. Pory letnie odznaczają się krótszym okresem wegetacji, uprawiane są na zbiór pęczkowy oraz na zaopatrzenie rynku w okresie letnim i jesiennym, jako surowiec z przeznaczeniem do bezpośredniego spożycia, do produkcji suszu lub jako składnik mrożonych mieszanek warzywnych. Nie nadają się do zimowania w polu, gdyż posiadają niską wytrzymałość na mróz. Natomiast pory zimowe mają długi okres wegetacji, trwający od 150 do 170 dni i dzięki większej wytrzymałości na mróz, dobrze zimują na polu pod okryciami lub nieosłonięte. Wśród odmian letnich wyróżnia się: wczesne, średnio wczesne i średnio późne. Odmiany letnie – wczesne i średnio wczesne charakteryzują się szybszym tempem wzrostu, jasnozieloną barwą liści i delikatniejszym smakiem. Natomiast odmiany zaliczane do średnio późnych, charakteryzują się wzniesionym pokrojem ciemnych, niebiesko-zielonych liści, długą i grubą łodygą rzekomą, bez tolerancji do tworzenia zgrubień cebulowych. Odmiany zimowe wytwarzają wyraźnie zgrubiałe cebule i krótsze łodygi rzekome, wyróżniają się ciemnozieloną barwą liści pokrytą warstwą nalotu woskowego. Po przezimowaniu odznaczają się szybkim przyrostem masy. Poszczególne odmiany pora różnić się będą wczesnością, pokrojem roślin, barwą liści, długością łodygi rzekomej, wielkością i kształtem zgrubienia cebulowego, długością części wybielonej oraz przydatnością do przetwórstwa, przechowywania, czy też smakiem. Niezbędne informacje dotyczące odmian pora, które mogą być uprawiane w systemie IP zostały podane na stronie Centralnego Ośrodka Badania Odmian Roślin Uprawnych (COBORU) w zakładce „Dobór odmian do integrowanej produkcji roślin” (https://www.coboru.gov.pl/pdo/ipr).