Monitoring w IPR – czereśnia

5.2. Progi zagrożenia oraz sposoby i terminy prowadzenia lustracji Prawidłowo wykonywane lustracje pozwalają na ocenę stanu zagrożenia poszczególnych kwater przez choroby. Informacje te stanowią podstawę do podejmowania decyzji odnośnie stosowania zabiegów chemicznych. Lustracje należy przeprowadzać na losowo wybranych drzewach (zwykle na 10-15 drzewach na kwaterze 1 ha), ale ich liczba powinna być zwiększona, jeśli ukształtowanie terenu jest bardzo zróżnicowane. W przypadku chorób wirusowych i niektórych grzybowych (srebrzystość liści drzew owocowych), których wystąpienie wymaga usuwania drzew, lustracjami należy objąć wszystkie drzewa. Lustracje chorób wirusowych są szczególnie ważne w sadach młodych, w pierwszym i drugim roku po posadzeniu. Umożliwia to eliminację wszystkich chorych drzew zanim zaczną obficie kwitnąć i staną się źródłem wirusa infekującego sąsiednie drzewa. Lustracje należy rozpocząć w okresie kwitnienia i prowadzić do końca czerwca, gdyż wtedy objawy chorób wirusowych są najlepiej widoczne. W tym czasie dobrze widoczne są także objawy raka bakteryjnego drzew pestkowych. Obserwacje występowania objawów brunatnej zgnilizny i drobnej plamistości liści drzew pestkowych najlepiej rozpocząć około 2-3 tygodnie po kwitnieniu i w przypadku ostatniej choroby kontynuować do zbiorów oraz ponowić po zbiorach. Z kolei objawy gorzkiej zgnilizny wiśni są najlepiej widoczne w okresie wybarwiania się i dojrzewania owoców.

6.2. Progi zagrożenia oraz sposoby i terminy prowadzenia lustracji Decyzję o konieczności wykonania zabiegu zwalczającego szkodniki podejmować w oparciu o progi zagrożenia z uwzględnieniem, w pierwszej kolejności, zabiegów przed kwitnieniem. Zabiegi ochronne wykonywane przed kwitnieniem roślin uprawnych często pozwalają ograniczać liczebność populacji szkodnika przy jego mniejszym nasileniu występowania. Podnosi to skuteczność zabiegów i ogranicza straty plonu. Jednocześnie ten termin wykonania zabiegów, nie wpływa destrukcyjnie na owady zapylające i inne owady oraz na roztocze pożyteczne, które pojawiają się w sadach i na plantacjach dopiero w dalszej części sezonu. Lustrację sadu przeprowadza się na losowo wybranych drzewach (pędach, liściach, kwiatostanach), idąc po przekątnej pola. Do wykrycia obecności niektórych szkodników, np. przędziorków, wystarczy dobra lupa, a do prześledzenia lotu motyli pułapki z feromonem, Drosophila suzukii – pułapki wabiące. Obowiązkowe jest zawieszenie w sadzie żółtych pułapek lepowych do monitoringu nasionnic. Pułapki należy zawiesić w sadzie przed wyznaczonym terminem lustracji (załącznik 4). Pułapki powinny być stosowanie zgodnie z zaleceniami ich producenta i z uwzględnieniem warunków środowiskowych konkretnego sadu (w tym doboru odmian, nasilenia występowania szkodnika w sąsiadujących sadach, liczebności szkodnika w sadzie w minionych sezonach). Jeżeli objawy żerowania szkodnika można łatwo zauważyć i rozpoznać, obserwacje prowadzi się nie zrywając liści ani nie wycinając pędów, np. mszyce. Jeżeli nie jest to możliwe, należy pobrać odpowiednią liczbę pąków, liści lub pędów i obserwacje przeprowadzić poza plantacją. Jeżeli obszar sadu jest bardzo zróżnicowany, np. ze względu na sąsiedztwo lasu lub innych zakrzewień, sad należy podzielić na mniejsze kwatery i każdą z nich przeglądać osobno. Zwalczanie danego szkodnika wykonuje się tylko wtedy, gdy jego liczebność osiąga lub przekracza podane wartości progowe (załącznik 4). Wyjątek stanowi D. suzukii, którą zwalcza się nawet przy niewielkiej liczebności.