Monitoring nie jest pojedynczą obserwacją wykonaną wyłącznie bezpośrednio przed zastosowaniem środka ochrony roślin. Powinien obejmować okresy, w których w danej uprawie mogą pojawiać się istotne choroby, szkodniki i chwasty. Terminy, częstotliwość oraz sposób obserwacji mogą różnić się między uprawami i wynikają z aktualnej metodyki.
Co powinno wynikać z zapisów?
Dokumentacja powinna pozwalać ustalić datę obserwacji, plantację objętą monitoringiem, obserwowanego agrofaga, zastosowaną metodę, wynik oraz wniosek dotyczący potrzeby ochrony. Krótki zapis może być wystarczający, jeżeli jednoznacznie pokazuje przebieg obserwacji.
Przykład sposobu zapisu: 15.05.2026 r. – lustracja plantacji rzepaku ozimego pod kątem chowacza podobnika. Nie stwierdzono przekroczenia progu szkodliwości. Zabiegu nie wykonywano.
Inny przykład: 20.05.2026 r. – obserwacja pszenicy ozimej pod kątem skrzypionek. Stwierdzono wzrost liczebności szkodnika i przekroczenie progu wskazanego w metodyce. Odnotowano potrzebę wykonania zabiegu.
Przykłady pokazują formę zapisu. Nazwa agrofaga, metoda obserwacji i kryteria oceny muszą odpowiadać rzeczywistemu przebiegowi produkcji.
Czy każda obserwacja musi zakończyć się zabiegiem?
Nie. Celem monitoringu jest ustalenie, czy ochrona jest potrzebna. Jeżeli agrofag nie wystąpił albo nie został przekroczony właściwy próg, monitoring może potwierdzać brak potrzeby wykonania zabiegu. Dokumentacja powinna tworzyć logiczny ciąg: obserwacja, wynik, decyzja i ewentualne zastosowanie środka.
Jakie metody obserwacji mogą być stosowane?
W zależności od uprawy i agrofaga mogą to być bezpośrednie lustracje roślin, liczenie porażonych roślin, ocena objawów chorobowych, żółte naczynia, tablice lepowe, pułapki feromonowe albo inne rozwiązania wskazane w metodyce. Nie należy przenosić schematu monitoringu z jednej uprawy na inną bez sprawdzenia właściwego dokumentu.
Jak monitoring jest oceniany podczas kontroli?
Znaczenie ma nie tylko obecność wpisów, ale również ich spójność z wykonanymi zabiegami i pozostałą dokumentacją. Ogólny zapis powtarzany przez cały sezon może nie wyjaśniać podstawy wykonania kilku zabiegów przeciwko konkretnym agrofagom. Metodyki zawierają listy obligatoryjnych czynności i listy kontrolne, w których weryfikowane jest prowadzenie obserwacji oraz ich odnotowanie w notatniku.
Co po stwierdzeniu potrzeby ochrony?
Po ustaleniu, że zabieg jest uzasadniony, weryfikuje się dostępne metody niechemiczne, a następnie – jeżeli konieczny jest środek ochrony roślin – jego status w IPR i zakres etykiety. Wyszukiwarka AgroKontrola.pl pomaga sprawdzić te dwa elementy, ale nie zastępuje monitoringu ani oceny potrzeby zabiegu.
Źródła: PIORiN – zatwierdzone metodyki Integrowanej Produkcji Roślin, PIORiN – Pytania i odpowiedzi do Integrowanej Produkcji Roślin oraz Przykład: Metodyka IP pszenicy ozimej i jarej.
Sprawdź środek po zakończeniu monitoringuSzerszy kontekst: Integrowana Produkcja Roślin (IPR) – zasady, wymagania i praktyczne narzędzia.